ne guzel kanardin
ellerime
ciceklenirdi ilikligin
kan kirmizi
saclarimin arasindan suzulup
yuregimin mazgalina akardin
bir buklesine takilip
kalsa derdim bir parca

kalmazdi.

ne guzel kanardin
yuregime
ne guzel yaraydin sen
kapandin...

ketum peygamber yoldaslari
sizmiydiniz istenmeyenleri tasiyan
daha yukari ?

gözüm karanlik, dudaklarim sargi bezi
kazın daha derine, deşin kurtlarimi

yoksulca bir savasin
kara sövalyeleri yada
sevgili piyadeleri
toplayin uzuvlarimi
yerli yerine
tanir onlar
eski dostlarini

belki sondan bir önceki
ilk dilegim bu
genede irdelemeyin beni
lutfen
ruhen
bedenen
cidden
10/02/2006


"bir zamanlar, insanlar birisi oldugunde...ruhunu bir karganin olumun ulkesine tasidigina inanirlardi..ama bazen cok kotu bir sey oldugunda...buyuk bir keder de tasinirdi ve ruh rahat edemezdi.o zaman bazen, sadece bazen...karga yanlis seyleri duzeltmek icin,ruhu geri getirebilirdi ..." ( The Crow)

<sub>Oysa sen, bana tüm geçmişimi unutturacak kadar güzeldin. Sustun, ve beni hatırlamak istemediğim geçmişimle baş başa bıraktın. Bütün gösterişlerden uzak duru güzelliğin de gitti seninle beraber. Saçların, ellerin, gülüşün, sesin de gitti. Kelimelerim tükeniyor, içimdeki çocuk, omzumdaki melek ölüyor, sona geliyorum. Artık bir oyuncak gibi oynayamıyorum kelimelerle, aklım çalışmıyor, kalbim kelimeleri kontrol edemiyor. Karışıyorum, karıştıkça çözülmez oluyorum.

Karışık cümleler dökülüyor ellerimden ben de anlamıyorum,
“Hayat bir satranç değildir, şahı matı, kazananı kaybedeni olan, hayat bir takvim değildir, başı sonu, süresi olan. Hayat bir kurgu değildir, yönetmenin filmini kontrol etmesi gibi kontrol edilen, hayat bir intikam, bir suç, bir ceza dır
Karışık cümlelerim sonunda anladığım bir laf ediyorum: “Oysa sen bilmez misin, ben bütün yolları sana çıkan bir labirentim. Bir tek sen çözersin beni, hep sen çözersin....</sub>

My Friends: